Na een afgelaste wedstrijd tegen OHL en de winterstop mochten we eindelijk weer eens aantreden op het veld van Heide Linter.
De tegenstander van vandaag was Lovenjoel. De heenwedstrijd werd gewonnen met 0-4, dus op het eerste zicht zou dit vandaag een “vrij makkelijke” overwinning moeten worden.
Niets is minder waar. De voetbalwereld leert ons nog altijd dat elke wedstrijd moet gespeeld worden en dat elke ploeg een andere ploeg het moeilijk kan maken. Laat ons zeggen dat we dit aan den lijve ondervonden hebben. Lovenjoel is een ploeg met minder capaciteiten dan Heide Linter, maar door een enorme overgave en inzet slaagde ze er in het ons erg moeilijk te maken en meestal (zeker de ganse tweede helft) zelfs de betere ploeg te zijn.
In de eerste helft kregen we wel een paar goede mogelijkheden, zonder echt overtuigend te voetballen en duels te winnen. Hoe meer de eerste helft vorderde hoe meer nonchalance en laksheid bij sommigen onder ons de kop kwam opsteken. Naar het einde van de eerste helft kantelde het overwicht al meer naar Lovenjoel. Er waren ook een aantal hete standjes voor ons eigen doel, maar de ruststand was 0-0.

Na een kwartiertje rust en de vraag om weer met meer inzet in duels te gaan en het voetbalspel van voet tot voet te laten gaan in de breedte, zijn we om de één of andere reden praktisch niet meer in het spel voorgekomen. Lovenjoel gaf de meesten onder ons een lesje in nederigheid en motivatie. Bovendien leerden ze ons dat je ook met overtuiging in verdedigend opzicht kan teruglopen en dat in blok spelen resultaten oplevert.
Uiteraard draaide dit voor Lovenjoel positief uit. Na 10 minuten stond de 0-1 op het bord, iets wat je wel voelde aankomen. Door een te laks optreden van de ploeg konden we achter de feiten aanlopen. Het spel hobbelde verder. Lovenjoel kon niet beter en wij deden niet beter. Na 26 minuten in de tweede helft volgde er een hoekschop voor de tegenpartij. Door een simpele loopbeweging van hun speler kon die vrij makkelijk aan de eerste paal binnenkoppen. Wederom een te laks optreden. Lovenjoel zette ons vast op de eigen helft en we raakten er niet onderuit. Enkel door het wilde wegtrappen van een bal kwamen we wel nog eens op hun helft.
Op minuut 33 scoorde Arno Lambert de 1-2, na een rommelige fase voor het doel van de tegenstander, die de bal niet goed wegkreeg. Dat het doelpunt valt uit een rommelige fase is waarschijnlijk wel kenmerkend voor deze wedstrijd. Met nog een paar minuten op de klok was er blijkbaar geen enkele drive meer om nog voor de wedstrijd te knokken en eventueel een gelijkspel uit de brand te slepen. Gevolg: wat oorspronkelijk een “makkelijke overwinning” had moeten worden tegen een kwalitatief mindere tegenstander draaide uit op een 1-2 verlies.

Dit is een wedstrijd om snel te vergeten, maar dit is niet makkelijk. Ik heb in mijn 6 jaren als trainer van deze groep me na een wedstrijd nog niet zo diep ontgoocheld en teleurgesteld gevoeld. Dat voetballende acties niet altijd lukken of wanneer het technisch allemaal niet zo perfect is, daar kan je uiteindelijk nog mee leven. Maar wanneer je als speler geen overgave of motivatie laat zien, geen inzet voor de ploeg, dan laat je niet alleen de trainer supporters in de steek, maar ook je ganse ploeg. Laat wel duidelijk zijn dat er, ondanks dit verslag, ook spelers bij waren die er wel voor knokten en er wel voor gingen. In grote lijnen zijn dit dan de eerstejaars van onze ploeg, samen met een 2-3-tal van onze tweedejaars. Zij wilden er wel voor gaan, maar kregen de rest niet meegetrokken. Jammer, maar laat dit dan misschien een les zijn.

Tot slot nog dit: misschien lijkt dit verslag ‘hard en streng’, maar dit duidt dan op de ontgoocheling en teleurstelling die je ook kan meemaken. Tot slot zijn we allemaal 14-15 jarigen en is het misschien wel eens tijd om de puntjes op de i te zetten, zoals men zegt.

Vandaag waren we weer sinds lange tijd met de ganse spelersgroep voltallig. En dit voor de wedstrijd tegen Goetsenhoven, dat altijd toch wat specialer is, door de winst van de titel (afgesnoept van Goetsenhoven) twee jaar geleden.

Toen de eerste helft van start gefloten werd, ging het spelbeeld eigenlijk behoorlijk op en af. Goetsenhoven heeft zeer sterke en grote spelers, waar we toch wat moeite mee ondervonden. Duels werden niet al te vaak gewonnen en laat dit dan net één van de sleutelmomenten van het voetbal zijn. Na 20 minuten kwamen we op achterstand. De bal werd rond onze eigen rechthoek slecht ontzet door Michiel Sempels, in de voeten van een speler van Goetsenhoven. Een snelle reactie en 0-1. Dit was op dat moment niet echt onverdiend te noemen, want we waren voor die fase toch al een keer of twee goed weggekomen door slecht ontzetten van de bal.
Licht aangeslagen namen we de volgende minuten niet echt meer ter harte. Op onze rechterflank volgde er een aanval van Goetsenhoven. Ze kwamen er eigenlijk vrij makkelijk door en we stonden plots 0-2 achter. Nogmaals, ik kan het niet echt onverdiend noemen, want we toonden te veel ontzag voor Goetsenhoven. 0-2 was meteen ook de ruststand.

Na wat werk tijdens de rust gingen we de tweede helft met goede moed tegemoet. Daar waar wij probeerden om snel de tegentreffer te scoren, viel die aan de andere kant. Na een foute terugspeelbal van Zyon op Matthew, die op dat moment ook niet erg aandachtig reageerde, stonden we plots 0-3 achter.
Wedstrijd gespeeld zou je denken, maar niets is minder waar. Onze jongens herpakten zich geleidelijk aan en 2 minuten later was er ene Bernd Beelen, die zorgde voor de 1-3. Na een inworp op links, werd de bal goed in de voet van Tom Sneyders gegooid. Deze draait door en wisselt van flank naar Glenn Cenens, die zich goed vrijgelopen had en goed geroepen. Deze brengt de bal tot bij Bernd en hij zorgde dus voor de 1-3.
De wedstrijd kabbelde verder, met misschien iets meer druk van onze kant, maar zonder echt overtuigend gevaarlijk te zijn. Het was wachten tot de 28^ste minuut. Arno Lambert was op de flank door, legt de bal goed achteruit, Bernd Beelen laat de bal lopen en de inlopende Tom Sneyders zorgde voor de aansluitingstreffer. 2-3, met nog een 7-tal minuten te spelen.
Alles op alles zetten dus! Uiteindelijk toonde dit het verhoopte resultaat. Op minuut 34 werd de 3-3 binnengetrapt. Door emotie op dat moment heb ik niet genoteerd wie de 3-3 binnentrapte of hoe ze gevallen is. En heel eerlijk; ik heb even gewacht om het verslag te maken en weet het niet meer.
Iedereen verwachtte 3-3 als uitslag. In blessuretijd echter was er nog een aanval van Goetsenhoven. Hun snelle speler op de linkerkant dribbelt door onze verdediging en komt in onze rechthoek in botsing met Jason Swinnen. De scheids legt de bal op de stip en de eindstand werd vastgelegd op 3-4.

In principe was dit een zware teleurstelling. In de tweede helft hebben we goed teruggevochten en we haalden toch een 0-3 achterstand op. Spijtig dat je dan in de laatste seconde nog een penalty (de eerste van dit seizoen trouwens), tegen krijgt.
Als we het door een andere bril bekijken, kunnen we ook zeggen dat we deze wedstrijd eigenlijk nooit mogen verliezen. Wanneer we scherper aan de wedstrijd waren gestart en geen twee tegendoelpunten cadeau hadden gegeven, was het misschien heel anders gelopen. Maar kan je als trainer kwaad zijn op spelers die proberen om, zelfs in de achterste linies, te voetballen op een leeftijd van 13-14 jaar? Wetende dat je dit al jaren tegen je spelers aan het zeggen bent? Liever de bal verliezen en een tegendoelpunt pakken, dan de bal zomaar weg of buiten te trappen. Soms moeten we er alleen nog slimmer in worden, maar we mogen de vele keren niet vergeten dat dit ook lukte en dat er van achteruit een aanval werd opgebouwd, waarbij ze vooraan scoren.
Ik denk niet dat je daar als trainer dan kwaad kunt over zijn, maar ontgoocheld zijn over de scherpte waarmee de wedstrijd werd aangepakt, kan, mag en moet misschien wel.

09/11/11 Glabbeek - HL     1 - 4

Wegens het verlengde weekend van 11 november was er gevraagd om deze wedstrijd op woensdagavond te spelen. Glabbeek beschikt immers over een goede verlichting en een goed veld.
Deze wedstrijd begon niet zoals verwacht en na een 5-tal minuten spelen, kwamen onze jongens, nog maar voor de tweede keer dit seizoen, op achterstand. Op onze rechterkant werd er niet voldoende stevig verdedigd, waardoor de bal tot voor ons doel kwam. Randy Emmerechts trapte ongelukkig in eigen doel. 1-0 voor de thuisploeg.
Al bij al hebben we hier als team goed op gereageerd en we hebben geprobeerd om te gaan voetballen. Bij momenten lukte dit vrij aardig, tot soms 6-7 goede passen na elkaar. Na 17 minuten kregen we dan wat we  verdienden. Glenn trapt een hoge bal, Arno Lambert verlengt met het hoofd, Pieter duikt goed in de rug van Arno en kan de 1-1 binnenleggen.
Een paar minuten later, rond de 23^ste minuut reageert Tom Sneyders, voor de rechthoek van Glabbeek, op een afvallende bal. Hij tikt de bal met de knie door de verdediging. Arno Lambert reageert gepast en tikt de 1-2 ruststand binnen. Dit was wel de ruststand, maar onze doelman Giel Minnart moest op het halfuur wel alles uit de kast halen op een prachtig schot van de snelle, linkse aanvaller van Glabbeek. De beste man van Glabbeek. Bij veel doelmannen zou dit de 2-2 geweest zijn, maar onze doelman zweefde het gekruiste schot uit de rechterbovenhoek.

Het spel was behoorlijk goed en moest in de tweede helft verder gezet worden. We startten beter in deze tweede helft. Na 1 minuut was er mooi en goed passenspel in onze ploeg. We slaagden balbezit te houden en over een 5-6-tal stations kwam de bal in de voeten van Tom Sneyders. Deze kreeg veel ruimte voor de rechthoek van Glabbeek en trapte met een mooi afstandschot de 1-3 binnen.
Op minuut 13 reageerde Pieter op een afvallende bal en misverstand in de verdediging van Glabbeek. Met de rug naar doel, maar met de doelman uit het doel, trapte hij de bal over zichzelf en over de Glabbeekse doelman in het doel. Een mooi doelpunt en 1-4 op het bord.
We speelden verder en brachten nog behoorlijk voetbal op de mat. Eindstand was uiteindelijk 1-4.

Tegen een stug en stevig Glabbeek, vooral steviger in duel, hadden we het aanvankelijk niet zo makkelijk. Desondanks slaagden we er als team wel in om op een rustige, voetballende manier de wedstrijd naar ons toe te keren. Een goede wedstrijd op een zeer goed bespeelbaar veld.

05/11/11 Jodoigne - HL     1 - 3

Deze wedstrijd werd goed gestart. Ondermeer door een mistasten van de verdedigende thuisploeg, wandelde Pieter Pijpops na 20 seconden door de verdediging. De bal werd centraal onderschept en via een mooie driehoek en 1-2-beweging volgde er een doorsteekbal en legde Pieter de 0-1 vast.
Nadien valt er eigenlijk niet veel meer te zeggen van deze eerste helft. Het was er ééntje om snel te vergeten. Het leek wel of we dachten om met 2 vingers in de neus deze wedstrijd gemakkelijk te klaren. Bijgevolg was er heel veel nonchalance in het spel, geen concentratie, geen tempo (we leken bij momenten zelfs op een wandelclub), geen goede passing en ga zo maar door. Uiteindelijk kregen we, na al een paar keer dreiging van de thuisploeg, wat we verdiende. Tussen 4 spelers van Heide Linter kreeg de aanvaller van Jodoigne nog steeds veel ruimte en werd niet aangevallen. Ik herhaal even voor alle duidelijkheid: tussen 4 spelers van Heide Linter!! Deze speler mag draaien, kijken en voorzetten. Op de daaropvolgende afvallende bal gingen we zelfs in onze eigen rechthoek niet reageren. Een speler van Jodoigne trapte de 1-1 mooi in het hoekje. Op dat moment de ruststand en de meer dan verdiende gelijkmaker. We mogen van geluk spreken dat we op dit moment nog steeds 1-1 stonden. Als je dit leest, spreekt het voor zich dat het in de kleedkamer tijdens de rust niet fijn vertoeven was. Ook in Jodoigne kan er een storm (lees maar orkaan) passeren!!

De tweede helft was iets beter. Na 9 minuten trapt Glenn Cenens een vrije trap mooi binnen, 1-2. Een geluk dat er ook spelers in de ploeg zijn die week na week het beste van zichzelf willen geven.
Een 5-tal minuten later kregen we een inworp op de helft van Jodoigne, aan onze rechterkant. Deze werd snel genomen en komt in de voeten van Tom Sneyders. Tom hoort centraal Glenn roepen en brengt de bal in de rechthoek van de tegenstander. Glenn reageert gepast en ontfutselt de bal tussen de verdediger en de aanstormende doelman. 1-3.
De wedstrijd liep verder met nog wat kleine kansjes voor ons. Het voetbal was in elk geval beter, maar misschien nog belangrijker de inzet en mentaliteit was wat beter. Onze keeper Giel Minnaert had de tweede helft praktisch geen werk meer. Heel wat anders dan de eerste helft.

Een moeilijke wedstrijd tegen een vrij goed spelend Jodoigne, voornamelijk eerste helft. Let wel, mede doordat wij hen toelieten goed te voetballen. Het terrein was niet al te best, maar de tweede helft lukte het toch beter, op hetzelfde terrein!!!???? Les van vandaag: mentaliteit en motivatie zijn toch o zo belangrijk!!

29/10/11 Vriendenwedstrijd: HL – Molenbeek     9 - 0

Doordat de wedstrijd tegen Halle VV afgelast werd wegens forfait zijn ze op de club op zoek gegaan naar een tegenstander, om toch geen zaterdag stil te liggen, maar zodat we toch een wedstrijd konden spelen. Molenbeek was de tegenstander van dienst.

Na ongeveer 3 minuten in de eerste helft bleek zeer duidelijk dat onze jongens goed gestart waren aan de wedstrijd. Zyon Devolder onderschept op rechts de bal. Hij speelt naar Gan, deze tikt in de loop van Pieter Pijpops. Pieter zet de bal van de rechterkant voor doel en Arno Lambert staat klaar om de 1-0 al tegen de netten te trappen.
Op minuut 10 gaat wederom Pieter Pijpops op snelheid door op de rechterflank. Hij haalt de achterlijn en legt prima achteruit. Wederom staat er ene Arno Lambert en prikt de tweede van de middag binnen, 2-0.
Een drietal minuten later volgde er heel wat middenveldspel. De bal komt in de voeten van Bernd Beelen en deze tikt door naar Pieter Pijpops. Pieter zet twee man in de wind door een kapbeweging en kan rustig de 3-0 binnenleggen.
Weer een drietal minuten later onderschept Glenn Cenens de bal in het midden van het veld. Hij speelt de bal prima over grond in de loop van de bewegende Pieter Pijpops. Pieter trapt onhoudbaar de 4-0 binnen.
Nog steeds in de eerste helft wordt op minuut 18 de bal in onze achterste rangen onderschept. Er werd zeer mooi uitgevoetbald, in de voet van Pieter Pijpops. Pieter kaatst achteruit op Bernd Beelen, die prima onder bal gekomen is. Bernd speelt diep op Pieter, die wederom mooi achteruit legt en Bernd Beelen trapt de 5-0 ruststand binnen. Een eerste helft vol goede voetbal en mooi, collectieve doelpunten.

De tweede helft startte zoals de eerste helft. Na ongeveer 3 minuten spelen trapt Bernd Beelen op de Molenbeekse doelman. De bal komt op links in de voeten van Arno Mombaerts. Deze draait mooi rond zijn verdediger, kijkt en brengt perfect voor op de vrijgelopen Arno Lambert en 6-0.
Dan was er even een rustpauze in onze doelpuntenkermis. Het was wachten tot de 16^de minuut. Op een hoekschop volgde er voor doel wat ‘geharrewar’. De bal bleef liggen in de Molenbeekse rechthoek, Michiel Sempels reageert gepast en trapt  de 7-0 tegen de doelnetten.
Na 23 minuten volgde er een diepe bal (niet gezien van wie) in de loop van Pieter Pijpops. Hij kapt wederom zijn verdediger uit en laat de netten voor de 8^ste keer deze namiddag trillen, 8-0.
Alsof het nog niet genoeg was, gingen onze jongens op hetzelfde elan verder. Het laatste doelpunt was weer ééntje van Pieter Pijpops. Na een perfecte diepe bal, in de loop van roepende Pieter, kon deze de 9-0 eindcijfers binnentrappen.

Vandaag verzamelen we om 8u30 te Neerlinter voor de verplaatsing naar Out-Hoegaarden. In het verleden was dit voor ons steeds moeilijk. De voorbije uitslagen en het klassement van de tegenstander lieten nu echter vermoeden dat we geen problemen zouden mogen krijgen. Trainer Tom Petré kan er deze wedstrijd niet bij zijn. Daarom had hij aan Sven Lambert gevraagd om zijn taak over te nemen.

De opwarming verloopt in een ontspannen sfeer. Volgens de spelers kan er blijkbaar niets mislopen. Op dat ogenblik heb ik er niets over gezegd. Net voor de wedstrijd wijs ik hen er wel op dat ze er vanaf seconde één moeten staan.

En zo “gevraagd”, zo gedaan. Vooraleer de 4^de minuut is verstreken staat het al 0–3. De aftrap van Out-Hoegaarden wordt meteen onderschept. Arno Lambert, die tussendoor wordt aangespeeld, besluit op de doelman en Pieter kan de bal binnentikken, 0-1 na 20 seconden. Alvorens minuut 2 is verstreken staat het al 0-2. Een vergelijkbaar doelpunt met het eerste en opnieuw afgewerkt door Pieter. De 0-3 komt van de voet van Tom die zich prima doorzet en rustig binnentrapt. In de 10^de minuut wordt een pas van Tom door Pieter naar binnen gelegd tot bij Evert. Deze twijfelt niet en knalt droog binnen, 0-4. 

Vanaf nu sluipt er (misschien niet abnormaal) wat nonchalance in het spel. Er wordt niet meer gevoetbald, passing wordt onzuiver enzovoort… .  Ondanks dit alles slagen de jongens van Out-Hoegaarden er niet in om doelman Giel het vuur aan de schenen te leggen. Het feit dat zij allemaal 1^ste jaars zijn, ze slechts met tien zijn en ze een veldspeler in doel moeten zetten, zal hier zeker iets mee te maken hebben. 

Ondertussen wordt de stand wel aangedikt. De 0-5 van de voet van Matthew die een lage voorzet van Tom binnenschuift. Glenn pikt ook zijn doelpuntje mee. Na twee afgeblokte afstandsschoten treft het derde toch zijn doel, 0-6. Na een strafschopfout op Gan mag Giel op algemene aanvraag van de ploeg de strafschop nemen. Hij zet deze feilloos om in de linkerbenedenhoek. Ruststand    0-7. Trainer tevreden? Niet helemaal omwille van bovenvernoemde redenen. In de kleedkamer wordt dan ook gevraagd om terug te gaan voetballen over grond, driehoeken te maken, de nonchalance weg te laten en vooral om niet te gaan voor persoonlijk succes wat betreft het maken van doelpunten. 

De tweede periode wordt aangevat zoals de eerste. De 0-8 en 0-9 komen telkens via een doorsteekpas van Arno Lambert naar respectievelijk Tom en Michiel die beiden mooi afwerken in de linkerhoek. Bij de 0-10 wordt Arno Mombaerts diepgestuurd. Deze kijkt goed en legt de bal naar Pieter die rustig afwerkt. Ondertussen zijn er al vele wissels gebeurd. De ploeg wordt enkele malen door elkaar gegooid. Misschien ook wel om eens te experimenteren. Dit heeft misschien het enige tegendoelpunt van de wedstrijd teweeggebracht. Michiel komt tegen 4 tegenstanders in een ongelijke strijd terecht en de aanvaller van Out-Hoegaarden werkt mooi af in de rechterbenedenhoek, 1 -10. Voor de rest hebben de verdedigers Zyon, Benjamin, Randy en Evert onder leiding van Michiel niets weggegeven en degelijk uitverdedigd. 

De voorbereiding voor de 1-11 is misschien wel de mooiste. Er wordt een driehoek gemaakt door Matthew, Gan en Bernd. Deze laatste steekt gepast door en Arno Lambert kan van schuin voor doel afwerken. Daarna kunnen we nog 5 keer raak treffen. 1-12 door Bernd na samenspel van Tom en Pieter. 1-13 nadat Tom zich goed heeft doorgezet. 1-14 na pas van Tom, Arno Lambert laat de bal door en Pieter werkt af. 1-15 afgewerkt door Tom nadat Pieter door Arno Lambert is diepgestuurd. 1-16 eindscore na een vrije schop van Tom over alles en iedereen door Arno Mombaerts binnengetrapt.  

Het belangrijkste vandaag vind ik dat er 10 verschillende spelers hebben gescoord. Dit wijst er op dat we wel degelijk een ploeg hebben die voor elkaar willen spelen met een zeer goede groepsgeest. Nu nog werken aan het blijven voetballen, ook bij grotere voorsprong.  

Sven Lambert

Iedereen aanwezig voor de topper tegen Grez-Doiceau. We speelden tegen een ploeg, die tot op heden, een gemiddeld doelpuntensaldo had van om en bij de 10 doelpunten per wedstrijd. Grof genomen, komt het erop neer dat ze al ongeveer een 70-tal keren gescoord hadden deze competitie, alvorens tegen ons te spelen. Goed georganiseerd, in blok, spelen, was dus aan de orde.

Van bij de start ging de wedstrijd wat gelijk op. Grez–Doiceau was de ploeg die het meest kon drukken, zonder echt gevaarlijk te zijn. In de beginfase konden onze jongens toch enkele keren gevaarlijk uitbreken, maar helaas zonder resultaat.
Rond de 25^ste minuut moesten we een eerste tegendoelpunt slikken. De nummer 7 van de bezoekers spurtte door onze verdediging en trapte de bal zeer hard in doel. Misschien had onze keeper, Giel Minnart, hierop mogen uitkomen, maar alles ging zeer snel en je hebt maar een fractie tijd om te reageren. 0-1 was meteen de ruststand.

De tweede helft hebben we geprobeerd om aanvallend wat meer te kunnen brengen en zijn we terug met 2 spitsen gaan spelen. Opnieuw zonder resultaat. De verdediging van Grez-Doiceau was ijzersterk en onze jongens konden er weinig tegenover zetten.
Na ongeveer een 10 minuten in de tweede helft spurtte opnieuw de nummer 7 van de bezoekers door op de rechterflank en trapte de 0-2 binnen. Een gelijkaardig doelpunt als het eerste.
De wedstrijd ging verder  met nog wat kleine kansjes voor de bezoekers, maar zonder grote doelkansen en zonder echt gevaarlijk voor doel op te treden.

De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat we vandaag tegenover een sterkere tegenstander stonden. Sterker in duel, technisch sterker en ook de verdiende winnaar van deze wedstrijd. Onze jongens moeten hier nog wat in groeien. Maar belangrijk pluspunt deze wedstrijd was wel dat we in balverlies niet veel open kansen weggaven tegen een sterke tegenstander. Onze verdediging, onder leiding van de laatste man Michiel Sempels, deed zijn uiterste best. Naar mijn mening was het in blok verdedigen naar behoren. De bezoekers kwamen er niet zomaar door. Jammer dat we hun snelste speler twee keer iets te veel hebben gegeven.
Wat we moeten meenemen naar de volgende wedstrijd is dat we beter over de grond blijven voetballen dan met lange ballen.

Vandaag vertrokken we met de ploeg om 8.30uur in Neerlinter op het pleintje, richting Roosbeek. We gingen er een klein beetje met een klein hartje naartoe, want in het verleden hebben we het in en tegen Roosbeek nooit makkelijk gehad.
Dit bleek ook zo tijdens de wedstrijd. Het was een zware wedstrijd, waarbij we, voornamelijk de eerste helft, weinig aan voetballen toekwamen. Dit kwam ondermeer door een sterk Roosbeek, die heel kort op de bal speelde en zelf ook gevaarlijk uitbraken. Onze doelman, Giel Minnart, heeft een aantal keren moeten ingrijpen op toch wel gevaarlijke pogingen van Roosbeek. Na een twintigtal minuten nam de zware druk van Roosbeek wat af. Roosbeek was nog steeds de gevaarlijkste ploeg, maar toch konden we op het halfuur op voorsprong komen door Cenens Glenn, dankzij een knappe vrije trap. De vrije trap schuin voor doel, bijna aan de zijlijn en ter hoogte van de grote rechthoek, verdween mooi in de verste hoek binnen.
0-1 aan de rust.

Na een donderpreek tijdens de rust was de tweede helft bij momenten iets beter. Er was meer intentie om te voetballen en bij momenten meer agressiviteit. Toch werd onze verdediging na 7 minuten in de tweede helft opgerold en de 1-1 stond op het bord.
Op minuut 11 volgde, volgens mij het mooiste doelpunt van de wedstrijd. Na een inworp werd de bal eindelijk eens in de ploeg gehouden op onze rechterflank. Pieter gaf een knappe voorzet naar de tweede paal waar Glenn Cenens prima infiltreerde. Deze laatste nam de bal in één tijd en tikte de 1-2, door de benen van de doelman, binnen.
Het spelpeil zwakte weer wat af, maar Roosbeek kon niet meer zo gevaarlijk optreden als in de eerste helft.
Op het halfuur zette Arno Lambert zich prima door en werd onderuit gehaald door 2 Roosbeekse verdedigers. Centraal voor doel, een paar meter uit de rechthoek, trapte opnieuw Glenn Cenens zijn derde van deze voormiddag tegen de netten. Hij trapte de bal centraal hoog in doel over de kleine keeper van Roosbeek.
Op minuut 33 opnieuw een vrije trap voor Glenn Cenens en wat dacht je? 1-4. Deze verdween mooi in de rechterbovenhoek van doel tegen de netten. Als het nu een kleine of een grote keeper was, deze zou er altijd wel ingegaan zijn.

Vandaag stond er een thuiswedstrijd op het programma. Thuis tegen Houtem VV. In de voorbereiding, eind augustus, hadden we al eens tegen deze jongens gevoetbald, met als gevolg een 6-0 overwinning. Onderschatting was dus mogelijk, maar viel al bij al wel mee.

Een eerste helft zagen we voornamelijk een vrij ‘dominant’ Heide Linter. Het eerste kwartier was van mindere makelij, maar na een deugddoende drankpauze werd er wat meer simpel gevoetbald. We creëerden kansen, maar kregen de bal niet tegen de touwen. Zowel beide spitsen, Pieter Pijpops en Arno Lambert, als de middenvelders, Tom Sneyders, Glenn Cenens, Bernd Beelen, Arno Mombaerts, kregen de bal er maar niet in. Ik denk dat als we de rust ingaan met een 4-0 voorsprong, niemand echt iets kan zeggen. Maar het was jammer genoeg niet zo. Aan de rust nog steeds 0-0.

De eerste 20 minuten van de tweede helft gingen we op hetzelfde spelpeil verder. Er waren mooie voetballende acties te zien. Uiteindelijk leverde dit resultaat op. De 1-0 kwam er door Pieter Pijpops. Na een inworp tikt Arno Lambert de bal naar Tom Sneyders. Deze steekt een prima bal over de grond in de loop van Pieter, die alleen op doelman kan afgaan, de keeper omspeelt en de 1-0 binnenlegt.
De druk van de jongens bleef op de helft van Houtem. Dit resulteerde in doelgevaar en een paar hoekschoppen. Na een hoekschop reageert Arno Mombaerts op de afvallende bal. Hij legt de bal breed op Tom Sneyders. Deze maakt er met een prachtige draaibal 2-0 van.
De 3-0 kwam er na een stilstaande fase op onze eigen speelhelft. Michiel Sempels geeft een lange bal over de verdediging van Houtem. Glenn Cenens kan de botsende bal nog net tikken in de rechthoek van Houtem, maar op de doelman. Pieter Pijpops is goed gevolgd en legt heel simpel de 3-0 binnen.
Uiteindelijk werd het nog 4-0 door Arno Lambert. Arno gaat de één op één aan met de verdediger van Houtem. Met een mooie beweging geraakt hij op snelheid door. Ietwat schuin voor doel maakt hij een mooi doelpunt met zijn linkse voet. De keeper kon de bal nog even raken, maar tevergeefs.
Na de 4-0 ging het niveau van onze jongens weer wat omlaag. Er sloop wat nonchalance in en veel jongens gingen plots zelf hun kans in plaats van de vrijstaande speler(s) te zien. Desalniettemin kregen we nog een aantal kansen, maar ook deze werden niet verzilverd.

Goede momenten werden te vaak afgewisseld met mindere momenten, waarin te weinig simpel voetbal gebracht werd. We kozen al te vaak de moeilijke weg. Anderzijds hebben we ongeveer een 35tal minuten wel redelijk goed gevoetbald, waaruit we 4 doelpunten maken. Deze 4 doelpunten zijn veel te weinig. Volgens mij moeten we deze wedstrijd minstens afsluiten met een 8-0  overwinning (zonder overdrijven, dan mogen we nog kansen laten liggen). Afwerking is dan ook een punt waarop we de komende weken kunnen gaan trainen.

Tom Petré

Trainer U15.  

Zaterdag trokken we vol goede moed met de ganse groep richting Wommersom. Een ganse week moeten wachten of de wedstrijd al dan niet zou doorgaan (omwille van forfait van Wommersom) was geen goede voorbereiding voor onze jongens.

Ondanks de vele verwittigingen voor de start van de wedstrijd, zijn we veel te slap begonnen aan de wedstrijd. We kwamen niet veel in het stuk voor, we speelden geen zuiver voetbal en we leidden veel te snel en te makkelijk balverlies.
Op een handvol voetballende acties na zijn we snel uitgepraat over deze eerste helft. Aan de rust stond het weliswaar 0-2, misschien wel tegen de gang van het spel in. Niet dat Wommersom zo sterk was, maar wel omdat wij niet het voetbal konden brengen dat we van onze jongens toch wel gewoon zijn.
De 0-1 werd gescoord door Arno Lambert. Pieter Pijpops kan met wat geluk doorzetten op de rechterkant, brengt de bal voor doel en Arno Lambert reageert gepast aan de tweede paal.
Een paar minuutjes later stond het plots 0-2. Na een rommelige fase voor doel trapt Glenn Cenens de 0-2 tegen de netten.

De tweede helft bracht niet veel beterschap. We lieten ons geleidelijk aan in slaap wiegen. Ongeveer halverwege de tweede helft kon Wommersom, misschien wel verdiend, tegen scoren. Op vrije trap werd de 1-2 binnengetrapt. Een vrije trap die centraal in doel, over Giel Minnart, belandde.
We waren even wakker geschud en nauwelijks een paar minuten na de aansluitingstreffer scoorde Glenn Cenens zijn tweede doelpunt van de namiddag. Een afvallende bal aan de rechthoek wordt rustig opgevangen door Glenn en hij trapt de bal mooi in doel.
Eindstand werd uiteindelijk 2-3. Michiel Sempels laat een Wommersomse aanvaller, in de eigen rechthoek, hem de bal ontfutselen op een ietwat knullige manier. Deze kan de 2-3 eindstand vastleggen.

Al bij al kwamen we vandaag goed weg. Zeker als je weet dat Wommersom ook nog een vrije trap tegen de paal knalde. Laat ons het vandaag op een algemene off-day houden van het ganse team.  De slechte staat van het B-veld van Wommersom deed ons ook geen goed, maar dit is zo voor de beide ploegen. Laten we dit kaderen onder de noemer ‘kleine verzachtende omstandigheden’.

Tom Petré

Trainer U15. 

10/09/11 Lovenjoel - HL    0 - 4

Vandaag gingen onze jongens, onder zwoele temperaturen, op verplaatsing spelen op de terreinen van Lovenjoel. 

Klokslag 12.00 uur gaf de scheidsrechter het startsignaal.
Na eerst een periode van “paaltje-trap” (een viertal keer ongeveer), is het eerste doelpunt dan toch gevallen.  Na een diepe bal van Tom Sneyders zet Arno Lambert prima door op de rechterflank, kijkt goed en brengt bal perfect in de voet van Pieter Pijpops, die maar binnen te leggen heeft.
Wat later een afvallende bal aan de rechthoek van Lovenjoel, Tom Sneyders laat de bal één keer botsen en trapt dan in de vlucht over de doelman binnen. 0-2, na een ietwat rommelige fase, op een moeilijk bespeelbaar terrein.
Vlak voor de rust konden onze jongens nog een derde keer prikken. Een diepe bal van Tom Sneyders op de rechterflank. Arno Lambert zet zich voor een tweede maal prima door en kan op doel afgaan. Na alweer een trap op de paal is Randy Emmerechts prima gevolgd en legt de 0-3 vast.

Tijdens de tweede helft werd het spel rommeliger. Sommigen raakten wat vermoeid en de warme temperaturen zaten er ook wel voor iets tussen, alsook het slechte terrein.  Toch konden we Lovenjoel regelmatig op hun helft blijven drukken en hielden we het achteraan vrij goed gesloten. Uiteindelijk konden we halverwege de tweede helft nog een vierde doelpunt maken, misschien wel het mooiste van deze namiddag.
Glenn Cenens ontrafelt de bal aan de rechterkant, de bal botst, wordt over de Lovenjoelse verdediger gespeeld, in de voeten van Pieter Pijpops. Deze laat de bal ook één keer botsen en speelt wederom over een Lovenjoelse verdediger, neemt één keer mee met het hoofd en speelt de bal (deze keer zonder bots) over een derde verdediger in de voeten van de inlopende Bernd Beelen. Bernd twijfelt niet en neemt bal in één tijd in de vlucht (dus nog steeds zonder bots). De bal gaat mooi over de doelman van Lovenjoel en onder de lat binnen.

Eindstand 0-4. Onder moeilijke omstandigheden hielden onze jongens de netten, voor een tweede  opeenvolgende keer dit seizoen, schoon. Geen tegendoelpunt, mede door een behoorlijke organisatie. Het merendeel van de wedstrijd was de intentie om te voetballen, op een moeilijk bespeelbaar terrein, wel aanwezig en kwamen we er regelmatig gevaarlijk uit.  Kortom: een behoorlijke prestatie van het ganse team.

Tom Petré

Trainer U15.